Terapia Wisceralna

Masaż trzewi lekarstwem na ból

Problemy z trawieniem, zgaga, zespół jelita drażliwego, zaparcia, bolesne miesiączki, nadwrażliwość pęcherza, schorzenia układu ruchu, takie jak np. rwa kulszowa, bóle kręgosłupa – za pomocą odpowiednich technik wykorzystywanych w terapii wisceralnej można zmniejszyć lub całkowicie zlikwidować wiele różnych dolegliwości. 


Terapia wisceralna polega na zlokalizowaniu napięć w jamie brzusznej i rozpoznaniu problemów narządów wewnętrznych, a następnie na rozluźnianiu struktur jamy brzusznej za pomocą ucisku. Praca z trzewiami (terapia wisceralna) i związanymi z nimi strukturami, czyli powięziami, więzadłami, nerwami i naczyniami, stanowi część osteopatycznych działań diagnostycznych i terapeutycznych.

Terapia wisceralna bazuje na znajomości anatomii i fizjologii. Terapeuta bada powłoki brzuszne, a następnie skupia się na największych napięciach znajdujących się w obrębie jamy brzusznej, miednicy i klatki piersiowej, uciskając wybrane miejsca. – Tego typu działanie ma za zadanie albo poprawić relację danego narządu z okolicznymi „sąsiadami”, poprawić ukrwienie tętnicze i żylne i oczyszczenie organu albo przywrócić naturalną jego ruchliwość uważaną za przejaw dobrej kondycji narządów i prawidłowej homeostazy

Celem osteopatycznych technik interwencyjnych jest: łagodzenie bólu poprawa funkcji narządów wewnętrznych, zmniejszenie napięcia, poprawa ukrwienia, optymalizacja drenażu żylnego/chłonnego, obniżenie napięcia układu współczulnego.

Zaburzenia wisceralne nie zawsze mają swoje podłoże w trzewiach. – Nie u każdego zabieg zaczyna się pracą w obrębie jamy brzucha. W ostatnich latach obserwujemy silny wpływ stresu na ciało człowieka, a wraz ze stresem może wystąpić wzmożone napięcie tkankowe m.in. w obrębie szyjno-głowowym. To w konsekwencji uruchamia łańcuch przyczynowo-skutkowy, powodując dysfunkcje np. górnych żeber, przepony oraz zaburzenia czynności przełyku czy żołądka. W takiej sytuacji osteopata zaczyna swoją pracę od czaszki i odcinka szyjnego kręgosłupa. Bywa również tak, że problem jest czysto wisceralny, wówczas terapeuta będzie skupiał się na pracy w obrębie jamy brzucha 

Masaż trzewi na ból kręgosłupa 

Wskazaniem do terapii wisceralnej są m.in.: dysfagia (zaburzenia połykania), bóle zamostkowe, w nadbrzuszu, bóle kręgosłupa piersiowego, lędźwiowego oraz okolicy krzyżowo-guzicznej, bóle obręczy barkowej i miedniczej, bóle jamy brzusznej związane z endometriozą, bolesne wzdęcia, napięciowe bóle brzucha, uczucie ucisku w obrębie jamy brzusznej oraz klatki piersiowej, biegunki i zaparcia, nietrzymanie moczu, zrosty wewnątrz jamy brzusznej, bolesne miesiączki. – Praca na organach wewnętrznych jest bardzo skuteczna w zespołach bólowych układu ruchu. Jeśli jakiś specjalista (organ) nie czuje się komfortowo ze względu na nieprawidłowe ciśnienie w jamie brzucha albo ma utrudniony dopływ lub odpływ krwi, zaczyna wołać o pomoc, nadmiernie stymulując układ nerwowy. Tworzą się napięcia, które trwając długo wpływają na układ ruchu i objawiają się np. przewlekłym bólem kręgosłupa. Lecząc dysfunkcje trzewne zmniejszamy napięcie powięzi, mięśni, więzadeł i narządów, co w konsekwencji przyczynia się do stopniowego uwolnienia się od bólu kręgosłupa.

Zabieg terapii wisceralnej jest poprzedzony wywiadem, w którym osteopata pyta o przebyte urazy i operacje, inne dysfunkcje i choroby, stosowane leki, suplementy diety. – Osteopata powinien zapytać o badania kontrolne, związane szczególnie z jamą brzuszną. Ważnym elementem wywiadu jest pozyskanie od pacjenta informacji dotyczących diety. Po przeprowadzeniu wywiadu, terapeuta zapoznaje się z badaniami obrazowymi (najczęściej: USG, tomograf komputerowy, rezonans magnetyczny, kolonoskopia, gastroskopia), badaniami laboratoryjnymi (szczególnie badania morfologii krwi) oraz z innym, którymi dysponuje pacjent. Dopiero wówczas, osteopata może zaplanować skuteczną zarazem bezpieczną terapię.

Poprawa samopoczucia zauważalna od razu 

Po prawidłowym wykonaniu zabiegu, poprawa powinna być odczuwalna od razu lub w ciągu paru dni. – Pacjent może zacząć odczuwać rozluźnienie, mniejsze parcie czy nacisk, mogą się także zmniejszyć dolegliwości bólowe. Zdarza się, że po terapii, niektórzy czują się gorzej przez parę dni, ale jest to zwykle stan przejściowy, fizjologiczny, który jest etapem chwilowym w procesie normalizacji czynności tkanek związanych z narządami wewnętrznym.

Nie wyleczy chorób 

Terapia wisceralna jest bezpieczną metodą. – W technikach dotyczących intencji ruchu nie ma możliwości uszkodzenia czegokolwiek. Natomiast największym zagrożeniem, i to niezależnie od zastosowanej techniki, jest przeoczenie w trakcie zbierania wywiadu lekarskiego występującej choroby u pacjenta, której wyleczenie zależy do interwencji lekarskiej. Dlatego też warto korzystać z pomocy dyplomowanych osteopatów, co zwiększa szanse na postawienie odpowiedniej diagnozy, tym samym na skuteczne leczenie.

Warto wiedzieć, że ten rodzaj terapii, mimo nasuwającego się spontanicznie skojarzenia, nie jest przeznaczony do leczenia chorób organów wewnętrznych. – Jeśli jakiś organ uległ zmianom chorobowym np. wrzody na żołądku czy dwunastnicy, marskość wątroby, torbiele w nerkach czy wrzodziejące zapalenie jelita grubego lub jego polipy, to stosowanie terapii wisceralnej będzie nieskuteczne – dodaje Skrzypek. W tym przypadku pacjent powinien zostać wysłany do lekarza specjalisty na badania, np.: badanie MR, TK, USG, badania kontrastowe RTG, kolonoskopia, gastroskopia, rektoskopia, badanie ginekologiczne, poszerzone badania krwi, moczu czy kału. 

Z terapii wisceralnej nie mogą korzystać osoby obarczone dużym ryzykiem uszkodzenia narządów (zaawansowane wrzody, ostre stany zapalne, zdiagnozowane guzy, tętniak aorty), a także chorzy na nowotwory w obrębie jamy brzusznej, osoby z infekcjami wirusowymi/bakteryjnymi.

Badania potwierdzają skuteczność terapii wisceralnej 

Najnowsze badania naukowe wykazują pozytywny wpływ stosowania terapii wisceralnej w wielu chorobach, zarówno u dzieci jak i dorosłych. W 2012 roku grupę 400 tys. amerykańskich żołnierzy cierpiących na zespół pourazowy, poddano sesji terapii wisceralnej. Zaobserwowano u nich zmniejszenie dolegliwości trzewnych i zdecydowaną poprawę jakości życia. Zalety terapii potwierdza też inne badanie. – Na włoskim Uniwersytecie „Gabriele d’Annunzio” w 2018 roku przeprowadzono badania na grupie 60 kobiet z bolesnymi menstruacjami. Kobiety podzielono na dwie grupy, z których jedna była podana sesji terapii wisceralnej, a druga przyjmowała farmakologiczne środki przeciwbólowe. Zaobserwowano, że terapia wisceralna stanowi ważną alternatywę dla pań cierpiących na bolesne miesiączkowanie – mówi dr hab. Sławomir Marszałek. 

W 2017 roku badacze z uniwersytetu w Ankarze opublikowali pracę na temat bólów kręgosłupa lędźwiowego i wykorzystywania terapii wisceralnej jako metody uzupełniającej w procesie leczenia. W badaniu brały udział osoby podzielone na dwie grupy i w jednej z nich stosowano terapię wisceralną. W tej grupie po zastosowaniu terapii wisceralnej zaobserwowano zmniejszenie przewlekłych bólów krzyża, poprawę funkcjonalną czynności życiowych takich jak podnoszenie przedmiotów, chodzenia, siedzenia, stania, jakości snu, czynności seksualnych i tym samym zaobserwowano poprawę jakości życia. 

W piśmiennictwie naukowym istnieją także doniesienia informujące o pozytywnym wpływie terapii wisceralnej na objawy związane z: zespołem jelita drażliwego, zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi, zaburzeniami czynności pęcherzyka żółciowego, zaburzeniami wchłaniania czy nawet podczas i po leczeniu onkologicznym. Terapia wisceralna w tych przypadkach jest bezpieczna i nie powoduje pogorszenia czy zaostrzenia objawów chorobowych. Dlatego uznaje się ją za wartościowy sposób leczenia i wspomagania leczenia wielu dysfunkcji i chorób związanych nie tylko z jamą brzuszną – dodaje dr Sławomir Marszałek.